Λοίμωξη ουροποιητικού μετά από χειρουργική επέμβαση

Μετά από μια χειρουργική επέμβαση, αν εμφανιστούν συμπτώματα ουρολοίμωξης (λοίμωξη του ουροποιητικού), πολλοί αναρωτιούνται αν υπάρχει σχέση μεταξύ των δύο. Στην πράξη, μια επέμβαση μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης λοίμωξης στο ουροποιητικό σύστημα.

Πώς συνδέεται η επέμβαση με τη λοίμωξη του ουροποιητικού

Ένας από τους βασικότερους παράγοντες που ανεβάζουν τον κίνδυνο ουρολοίμωξης μετά από χειρουργική παρέμβαση είναι η τοποθέτηση ουροκαθετήρα στην ουροδόχο κύστη. Σε πολλές επεμβάσεις, είτε κατά τη διάρκειά τους είτε αμέσως μετά, τοποθετείται προσωρινά καθετήρας ώστε να απομακρύνονται τα ούρα. Ωστόσο, ακόμη και η βραχεία χρήση καθετήρα μπορεί να αυξήσει αισθητά την πιθανότητα μόλυνσης.

Η λοίμωξη που σχετίζεται με τη χρήση ουροκαθετήρα ονομάζεται ουρολοίμωξη σχετιζόμενη με καθετήρα. Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό εφαρμόζει μέτρα για να περιορίσει τον κίνδυνο και να προλάβει τέτοιες λοιμώξεις, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις ο καθετήρας είναι απαραίτητος, ειδικά όταν μετά την αναισθησία ή την επέμβαση δεν είναι εφικτή η φυσιολογική ούρηση, έστω και προσωρινά.

Άλλοι συχνοί παράγοντες κινδύνου για ουρολοίμωξη μετά την επέμβαση

Όταν περάσει η επίδραση της αναισθησίας, μπορεί να εμφανιστεί κατακράτηση ούρων, δηλαδή κατάσταση όπου η ουροδόχος κύστη δεν αδειάζει πλήρως. Έτσι, τα ούρα παραμένουν στην κύστη περισσότερο από το συνηθισμένο και αυτό διευκολύνει τον πολλαπλασιασμό βακτηρίων. Η κατακράτηση μπορεί να είναι ήπια και να εκδηλώνεται μόνο ως πιο συχνή ανάγκη για ούρηση, όμως σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται επιπλέον αντιμετώπιση ή ακόμη και επανατοποθέτηση καθετήρα.

• Σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, η ουρολοίμωξη εμφανίζεται συχνότερα μετά από χειρουργικές επεμβάσεις.
• Στις γυναίκες, η ίδια λοίμωξη τείνει επίσης να παρουσιάζεται πιο συχνά.
• Ρόλο παίζει και το είδος της επέμβασης: όταν η διαδικασία γίνεται κοντά στο ουροποιητικό, αυξάνεται η πιθανότητα εμφάνισης λοίμωξης.
• Η ύπαρξη άλλων παθήσεων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, ενισχύει επιπλέον τον κίνδυνο.
• Η μειωμένη κινητικότητα μετά από τραυματισμό ή ορθοπεδική επέμβαση (π.χ. αντικατάσταση άρθρωσης) ευνοεί την κατακράτηση ούρων και διευρύνει τις πιθανότητες λοίμωξης.
• Οποιαδήποτε χειρουργική παρέμβαση σε οποιοδήποτε τμήμα του ουροποιητικού (νεφρά, ουρητήρας, ουροδόχος κύστη ή ουρήθρα) αποτελεί επίσης πρόσθετο παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση αυτής της λοίμωξης.

Ανεξάρτητα από το είδος της επέμβασης, είναι σημαντικό να λαμβάνονται υπόψη αυτοί οι παράγοντες κινδύνου και να συζητούνται με τον γιατρό. Αν τα πρώτα σημάδια εντοπιστούν έγκαιρα και ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα, μπορεί να μειωθεί η πιθανότητα σοβαρότερων επιπλοκών.