Αντιδραστική αρθρίτιδα: Αίτια, συμπτώματα, θεραπεία και άλλες πληροφορίες

Ο αντιδραστικός αρθρίτιδα εμφανίζεται κυρίως μετά από ορισμένες βακτηριακές λοιμώξεις. Εάν η ασθένεια προκλήθηκε από βακτήρια, όπως οι χλαμύδιες, συστήνεται η χρήση αντιβιοτικών για να εξαλειφθεί η πηγή της μόλυνσης.

Μέθοδοι αντιμετώπισης του αντιδραστικού αρθρίτιδα

Για τον έλεγχο των φλεγμονωδών αντιδράσεων στις αρθρώσεις, συχνά προτείνονται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), τα οποία συμβάλλουν στη μείωση του πόνου και του πρηξίματος. Ανάλογα με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων, μπορεί να προταθούν φάρμακα όπως η ιβουπροφαίνη και παρόμοια σκευάσματα.

Σε περιπτώσεις που η ασθένεια επηρεάζει τα μάτια ή το δέρμα, συνήθως εφαρμόζεται θεραπευτική αγωγή με κορτικοστεροειδή, που βοηθά στον περιορισμό των φλεγμονών και στην ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Για ασθενείς με χρόνια μορφή

Όταν η πάθηση εξελιχθεί σε χρόνια μορφή, ο γιατρός μπορεί να συστήσει πιο ισχυρές θεραπείες, όπως τη χορήγηση μεθοτρεξάτης ή άλλων φαρμάκων που τροποποιούν την ανοσολογική αντίδραση. Επιπλέον, σε περιπτώσεις μακροχρόνιας νόσου, προτείνεται η συνεργασία με φυσικοθεραπευτή, καθώς η άσκηση και οι εξειδικευμένες κινησιοθεραπείες συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία των αρθρώσεων και μειώνουν την ακαμψία.

Πορεία και πιθανοί κίνδυνοι

Η εξέλιξη του αντιδραστικού αρθρίτιδα διαφέρει σημαντικά από άτομο σε άτομο. Οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως μέσα σε μερικούς μήνες, κατά κανόνα σε τρεις έως τέσσερις μήνες. Ωστόσο, περίπου στους μισούς παραμένουν τα συμπτώματα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ή επανεμφανίζονται κατά διαστήματα, διατηρώντας διάρκεια ετών.

• Ορισμένες φορές αναπτύσσονται επιπρόσθετες επιπλοκές, όπως βλάβη στον καρδιακό μυ, δυσκαμψία στη σπονδυλική στήλη, μεταβολές στην όραση ή παραμορφώσεις στα πέλματα.
• Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να παρατηρηθεί συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες ή να εμφανιστούν άλλες σοβαρές επιπλοκές.

Παρόλο που οι σοβαρές επιπλοκές παρουσιάζονται σπάνια, η έγκαιρη θεραπεία και η τακτική παρακολούθηση της υγείας έχουν ουσιαστική σημασία για τη μείωση των μακροπρόθεσμων συνεπειών της νόσου.