Διακοπή της συνήθειας του πιπιλίσματος του δαχτύλου

Η αλλαγή συνηθειών γίνεται πιο αποτελεσματική όταν το ίδιο το παιδί εκδηλώνει επιθυμία να συμμετέχει σε αυτήν τη διαδικασία. Η χρήση ενός φιλικού και απλού προγράμματος διαχείρισης συμπεριφοράς διευκολύνει την ενεργή εμπλοκή του παιδιού και συχνά οδηγεί σε καλύτερα αποτελέσματα.

Βασικά βήματα για την αλλαγή συμπεριφοράς

Συνιστάται αρχικά να αποφεύγεται οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με τη μη αποδεκτή συνήθεια. Σε ορισμένα παιδιά το να μην τα πιέζουμε ή να μη φέρνουμε συχνά στη συζήτηση το πιπίλισμα του δακτύλου βοηθά στο να εγκαταλειφθεί η συνήθεια πιο φυσικά, ιδιαίτερα αν προηγουμένως η συμπεριφορά αυτή αποτελούσε συχνό σημείο τριβής.

Στη συνέχεια, είναι καλό να εφαρμόζονται βήματα που ενισχύουν τη συμμετοχή του παιδιού στην παρακολούθηση της προόδου του. Μπορεί να δημιουργηθεί ένας πίνακας επίτευξης χρησιμοποιώντας χαρτόνι ή χρωματιστό χαρτί και να διαλέξετε μαζί τα αυτοκόλλητα που θα χρησιμοποιηθούν. Συζητήστε για το πόσα λάθη θα επιτρέπονται μέσα στην εβδομάδα και καθορίστε μια μικρή ανταμοιβή για κάθε επιτυχημένη εβδομάδα. Μπορεί επίσης να υποσχεθείτε ένα μεγαλύτερο βραβείο εάν το παιδί αποφεύγει τη συνήθεια για έναν ολόκληρο μήνα.

Επιπλέον μέθοδοι υποστήριξης

Σε κάποια παιδιά αποδεικνύονται χρήσιμες πρόσθετες πρακτικές τεχνικές. Μπορείτε να εφαρμόσετε ένα υγρό με δυσάρεστη γεύση γύρω από το νύχι (όχι όμως απευθείας στο δάχτυλο), κάτι που αποτρέπει τη συνήθεια, κυρίως κατά τη διάρκεια της νύχτας. Τέτοια προϊόντα διατίθενται στα φαρμακεία, αλλά συχνά βοηθούν και οικιακές λύσεις, για παράδειγμα μια σταγόνα από το αγαπημένο άρωμα του παιδιού μπορεί να λειτουργήσει ως εναλλακτική προειδοποίηση.

Παράλληλα, για τη νύχτα μπορεί να ληφθεί υπόψη η χρήση γαντιών, ειδικών επιστρωμάτων ή ορθοπεδικού νάρθηκα για το δάχτυλο. Πρέπει να αναμένετε ότι η πλήρης εξάλειψη της συνήθειας μπορεί να απαιτήσει αρκετό χρόνο – ακόμη και έως έξι εβδομάδες ή και περισσότερο.

Στήριξη και ενθάρρυνση ως βάση της επιτυχίας

Κατά την προσπάθεια αλλαγής συμπεριφοράς, είναι ζωτικής σημασίας να προσφέρετε συνεχή ενθάρρυνση, παρηγοριά, να παίζετε μαζί ή να βρίσκετε δραστηριότητες που προσφέρουν στο παιδί ιδιαίτερες εμπειρίες. Παρατηρείτε σε ποιες στιγμές το παιδί εκδηλώνει συχνότερα τη συγκεκριμένη συνήθεια – για παράδειγμα ενώ παρακολουθεί τηλεόραση ή στη διάρκεια μετακίνησης με αυτοκίνητο. Σε αυτές τις περιπτώσεις καλό είναι να προτείνετε εναλλακτικές δραστηριότητες πιο κατάλληλες για την ηλικία του ή άλλες μορφές ανακούφισης.

Πότε είναι απαραίτητη η συμβουλή ειδικού

Εάν τα προτεινόμενα πλάνα αλλαγής συμπεριφοράς δεν αποδίδουν, μην απογοητεύεστε – είναι συχνά δύσκολο να αλλάξει κάποιος συνήθειες που έχουν διαμορφωθεί με τα χρόνια. Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι ωφέλιμο να συμβουλευτείτε οδοντίατρο, ο οποίος μπορεί να συστήσει τη χρήση ειδικής συσκευής που φοριέται στη στοματική κοιλότητα, αποτρέποντας την επανάληψη της συνήθειας. Αυτές οι συσκευές διατίθενται σε μόνιμη ή προσωρινή μορφή και συνήθως έχουν μόνιμα αποτελέσματα.

Σε ορισμένες περιστάσεις, η επίμονη διατήρηση της συνήθειας μπορεί να σχετίζεται με βαθύτερους συναισθηματικούς παράγοντες. Εάν υπάρχει η υποψία τέτοιων θεμάτων ή αισθάνεστε ότι δεν μπορείτε μόνοι σας να διαχειριστείτε τη συμπεριφορά, είναι καλό να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό, που θα αξιολογήσει αναλυτικά την κατάσταση και θα προτείνει την κατάλληλη στήριξη.