Δοκιμασία Thompson για ρήξη Αχίλλειου τένοντα

Το τεστ Thompson εφαρμόζεται συχνότερα όταν υπάρχει υποψία ρήξης του αχίλλειου τένοντα. Είναι σημαντικό να μη συγχέεται με το τεστ Thomas, το οποίο χρησιμοποιείται για διαφορετικά προβλήματα, κυρίως για την αξιολόγηση του ισχίου.

Σημάδια ρήξης του αχίλλειου τένοντα

Η ρήξη αχίλλειου τένοντα είναι τραυματισμός κατά τον οποίο διακόπτεται ο τένοντας που συνδέει τους μύες της γάμπας με το οστό της πτέρνας. Εμφανίζεται συχνά στη διάρκεια άθλησης, όπως στο τένις ή στο μπάσκετ. Συνήθως ο άνθρωπος νιώθει ξαφνικό, έντονο πόνο πίσω από τον αστράγαλο, ενώ αρκετές φορές ακούγεται και ένας χαρακτηριστικός ήχος, σαν μικρό «χτύπημα», με την αίσθηση ότι κάτι τον χτύπησε από πίσω, παρότι δεν υπάρχει κανείς κοντά. Ο τραυματισμός αυτός, κατά κανόνα, συμβαίνει χωρίς επαφή.

Μετά τη διάγνωση, τα πιο συνηθισμένα παράπονα είναι έντονο άλγος, πρήξιμο στην περιοχή του τένοντα και δυσκολία στο βάδισμα ή στη φόρτιση του πάσχοντος ποδιού. Σε ορισμένους είναι άμεσα ξεκάθαρο τι έχει συμβεί, ενώ σε άλλους τα συμπτώματα μπορεί να είναι λιγότερο εμφανή. Σε αυτές τις περιπτώσεις έχει ιδιαίτερη σημασία η λεπτομερής κλινική εξέταση από γιατρό, κατά την οποία συχνά περιλαμβάνεται και το τεστ Thompson.

Πώς γίνεται το τεστ Thompson;

Κατά την εξέταση, ο ασθενής ξαπλώνει μπρούμυτα και τα πόδια προεξέχουν από την άκρη του εξεταστικού κρεβατιού. Ο γιατρός πιέζει με το χέρι τη γάμπα. Σε άτομο χωρίς ρήξη, αυτή η πίεση οδηγεί φυσιολογικά σε κίνηση του πέλματος προς τα κάτω, επειδή ο αχίλλειος τένοντας μεταφέρει τη δύναμη στους μηχανισμούς του ποδιού. Αν ο τένοντας έχει κοπεί, το πέλμα δεν κινείται, εύρημα που περιγράφεται ως θετικό τεστ Thompson.

Το τεστ θεωρείται ιδιαίτερα χρήσιμο, επειδή ακόμη και με ρήξη, σε ορισμένες περιπτώσεις το άτομο μπορεί να καταφέρει να κατεβάσει το πέλμα αξιοποιώντας άλλους, μη τραυματισμένους μύες ή τένοντες, συνήθως τους καμπτήρες των δακτύλων ή τον οπίσθιο κνημιαίο τένοντα. Παρ’ όλα αυτά, το τεστ Thompson παραμένει θετικό και σε τέτοιες συνθήκες, γεγονός που είναι και ο λόγος που η μέθοδος θεωρείται αξιόπιστη για τη διάγνωση ρήξεων του αχίλλειου τένοντα.

Θεραπευτικές επιλογές

Για την αντιμετώπιση της ρήξης αχίλλειου τένοντα υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, με επιλογή είτε χειρουργικής θεραπείας είτε συντηρητικής αντιμετώπισης (χωρίς επέμβαση). Η απόφαση για την κατάλληλη τακτική εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά του τραυματισμού, τις προσδοκίες του ασθενούς και τον τρόπο ζωής του.

Άτομα που αθλούνται συχνά προσανατολίζονται σε χειρουργική αποκατάσταση, επειδή η αποκατάσταση σε πολλές περιπτώσεις προχωρά πιο γρήγορα. Ωστόσο, για την πλήρη επούλωση μπορεί να απαιτηθούν περίπου έξι μήνες ή και περισσότερο, ακόμη και μετά από επέμβαση. Πριν ληφθεί απόφαση, είναι απαραίτητο να συνεκτιμηθεί και ο πιθανός κίνδυνος που συνδέεται με μια χειρουργική πράξη. Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζετε ότι, είτε με χειρουργική είτε με μη χειρουργική θεραπεία, η πρόγνωση της αποκατάστασης είναι συνήθως πολύ καλή, επομένως υπάρχουν επιλογές που μπορούν να προσαρμοστούν στις ανάγκες κάθε ασθενούς.