Εκτοπική καρδιά: αιτίες, συμπτώματα, διάγνωση, θεραπεία

Οι ιατροί προσδιορίζουν τη θέση της καρδιάς στο σώμα ανάλογα με την ακριβή τοποθεσία της κατά τη διάγνωση έκτοπης ανάπτυξης της καρδιάς. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η καρδιά βρίσκεται εντός της θωρακικής κοιλότητας, πίσω από τον στέρνο και τα πλευρά. Αυτή η θέση παρατηρείται σε περισσότερο από το μισό των περιστατικών. Σε άλλες περιπτώσεις, η καρδιά μπορεί να εντοπίζεται πιο χαμηλά στην κάτω περιοχή του θώρακα, κοντά στην κοιλιά, ή ακόμη και μέσα στην ίδια την κοιλιακή περιοχή. Έχουν καταγραφεί επίσης περιπτώσεις όπου η καρδιά τοποθετείται κοντά στον αυχένα και στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης.

παραλλαγές της θέσης της καρδιάς

• Θωρακικός τύπος – περίπου 64% των περιστατικών, με την καρδιά πάνω από την κοιλιά και δίπλα στα πλευρά και το στέρνο.
• Θωρακοκοιλιακός τύπος – περίπου 18%, με την καρδιά τοποθετημένη χαμηλότερα στον θώρακα προς την κοιλιά.
• Κοιλιακός τύπος – αφορά περίπου το 15% των περιπτώσεων, όπου η καρδιά βρίσκεται στην κάτω περιοχή του σώματος.
• Αυχενικός τύπος – αποτελεί το 3% των περιστατικών και περιλαμβάνει μετατόπιση της καρδιάς προς τον αυχένα και τη σπονδυλική στήλη.

θεραπεία και ιατρική φροντίδα

Όταν διαγνωστεί έκτοπη θέση της καρδιάς, η οικογένεια συχνά βιώνει έντονο ψυχολογικό άγχος, για αυτό έχει σημασία να ενημερώνεται για τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές και την κατάλληλη προετοιμασία του τοκετού. Συνήθως, προτείνεται ο τοκετός να πραγματοποιηθεί με καισαρική τομή ώστε να προστατευθούν τόσο η μητέρα όσο και το νεογνό. Κατά τη γέννηση, το ιατρικό προσωπικό μπορεί να βοηθήσει το βρέφος στην αναπνοή χρησιμοποιώντας ευέλικτο πλαστικό σωλήνα, ο οποίος διασφαλίζει την παροχή αέρα στους πνεύμονες. Οι γιατροί δύνανται επίσης να χορηγήσουν ειδικό διάλυμα που καλύπτει και προφυλάσσει τους πνεύμονες του νεογνού, βοηθώντας έτσι στην καλύτερη απορρόφηση του οξυγόνου.

πορεία του χειρουργείου

Βασική προτεραιότητα της επέμβασης αποτελεί το κλείσιμο του ανοιχτού θωρακικού τοιχώματος και, όπου είναι εφικτό, η μεταφορά της καρδιάς εντός του θώρακα καθώς και η διόρθωση τυχόν συγγενών ανωμαλιών. Οι χειρουργικές επεμβάσεις συχνά πραγματοποιούνται σε διάφορα στάδια, με το πρώτο να σχετίζεται με την επιτυχή τοποθέτηση της καρδιάς στον πολύ περιορισμένο χώρο του θώρακα του βρέφους. Μετά την τοποθέτηση, γίνεται η σταθεροποίηση του στέρνου. Η μεταμόσχευση καρδιάς συνήθως δεν αποτελεί επιλογή στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Επιπλέον της θέσης της καρδιάς, η πορεία θεραπείας και η έκβαση εξαρτώνται από το αν η καρδιά είναι τελείως εκτεθειμένη ή αν καλύπτεται από ορογόνο υμένα ή δέρμα. Όταν, μαζί με την καρδιά, βρίσκονται εξωτερικά και άλλα όργανα όπως τα έντερα ή το περιεχόμενο της κοιλιακής χώρας, οι χειρουργοί τοποθετούν τα όργανα στο εσωτερικό της κοιλιακής κοιλότητας.

παρηγορητική φροντίδα

Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν είναι εφικτή η ολοκλήρωση όλων των απαραίτητων ιατρικών παρεμβάσεων. Σε τέτοιες περιστάσεις, οι γιατροί μπορούν να προτείνουν εξατομικευμένη παρηγορητική φροντίδα που αποσκοπεί στη μείωση της ταλαιπωρίας του βρέφους και στην παροχή της μέγιστης δυνατής άνεσης. Αυτού του είδους η φροντίδα συμβάλλει ώστε το παιδί να παραμείνει γαλήνιο καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Τα μέλη της οικογένειας συχνά αντλούν υποστήριξη και κατανόηση μέσα από ειδικές ομάδες γονέων όπου συζητούν με άλλες οικογένειες που έχουν αντιμετωπίσει παρόμοιες εμπειρίες.