Εξέταση για Μικροφιλαρίωση – Τι πρέπει να γνωρίζετε;

0
83

Η εξέταση για τη μικροφιλαρίωση αποτελεί μέθοδο ανίχνευσης και ταυτοποίησης μικροφιλαρίων στο αίμα. Οι μικροφιλάριες, που είναι προνύμφες παρασιτικών νηματωδών, εμφανίζονται συνήθως κατά τη διάρκεια της νύχτας, γι’ αυτό και η εξέταση πραγματοποιείται σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Τα ενήλικα παράσιτα απελευθερώνουν αυτές τις προνύμφες στην κυκλοφορία του αίματος, οπότε κάθε άτομο που έχει μολυνθεί φέρει εμβρυικές μορφές του παρασίτου. Οι παρασιτικές λοιμώξεις από μικροφιλάριες προκαλούν παθήσεις όπως φιλαρίαση με λεμφικό οίδημα, λοίμωξη loa-loa και οφθαλμική φιλαρίαση. Η λήψη του αιμοδείγματος γίνεται από το λοβό του αυτιού, τη φλέβα ή το δάχτυλο. Υπάρχουν διάφορες διαγνωστικές μέθοδοι για τον εντοπισμό της παρουσίας των παρασίτων στο σώμα. Αυτοί οι έλεγχοι περιλαμβάνουν εξέταση λεπτού και παχύρρευστου επιχρίσματος αίματος, ποσοτικό προσδιορισμό αίματος καθώς και μεμβρανώδη διήθηση.

Τι είναι η εξέταση για το παράσιτο της μικροφιλαρίωσης

Η εργαστηριακή εξέταση για την ανίχνευση μικροφιλαρίων αξιοποιείται για να επισημανθεί η παρουσία και το είδος τους στο αίμα. Επειδή συνηθίζουν να κυκλοφορούν κυρίως τις νυχτερινές ώρες, ο εργαστηριακός έλεγχος προγραμματίζεται κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οι προνύμφες που προέρχονται από παρασιτικούς νηματώδεις λέγονται μικροφιλάριες και εκκρίνονται από τα ενήλικα παράσιτα στην αιματική κυκλοφορία. Κατά συνέπεια, ένα μολυσμένο άτομο διαθέτει αυτές τις εμβρυικές μορφές στο αίμα του. Οι συγκεκριμένες λοιμώξεις προκαλούν νοσήματα όπως το λεμφικό οίδημα, η φιλαρίαση loa-loa και η οφθαλμική φιλαρίαση. Για τη δειγματοληψία χρησιμοποιείται αίμα από πιθανώς προσβεβλημένους ασθενείς, με αιμοληψία μέσω λοβού αυτιού, φλέβας ή δακτύλου. Διατίθενται πολλοί τρόποι για τον εντοπισμό των παρασίτων στον οργανισμό, όπως μικροσκοπική παρατήρηση λεπτού και παχύρρευστου επιχρίσματος, ποσοτικές αιματολογικές αναλύσεις και μεμβρανώδης διήθηση.

Ποια είναι η χρησιμότητα της εξέτασης για το παράσιτο της μικροφιλαρίωσης

Η κύρια μέθοδος για τη διάγνωση ενεργού λοίμωξης μικροφιλαρίωσης βασίζεται στη μικροσκοπική ανίχνευση μικροφιλαρίων στο αίμα. Η λεμφική φιλαρίαση χαρακτηρίζεται από έντονο νυκτερινό πολλαπλασιασμό των μικροφιλαρίων, γεγονός που καθιστά αναγκαία την αιμοληψία σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Τέτοιες λοιμώξεις οδηγούν σε ανώμαλο οίδημα του σώματος και έντονους πόνους στις πάσχουσες περιοχές. Η εξέλιξη της νόσου μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αναπηρία και κοινωνικό στιγματισμό. Η εξέταση για μικροφιλαρίωση αποδεικνύει με σαφήνεια την παρουσία της νόσου, ενώ επιτρέπει τον προσδιορισμό χαρακτηριστικών όπως το μέγεθος και το σχήμα των προνυμφών, στοιχεία κρίσιμα για τη διάγνωση του είδους του παρασίτου και τη χάραξη της κατάλληλης θεραπείας.

Πώς διενεργείται η εξέταση για το παράσιτο της μικροφιλαρίωσης

Η διαδικασία πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν τα επίπεδα των μικροφιλαρίων είναι υψηλότερα στην κυκλοφορία του αίματος. Εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό συλλέγει δείγματα αίματος από το δάχτυλο, τον λοβό του αυτιού ή φλέβα. Στη συνέχεια, τα επιχρίσματα αίματος εξετάζονται μικροσκοπικά με στόχο τον εντοπισμό μικροφιλαρίων των ειδών Brugia malayi και Wuchereria bancrofti, που ανήκουν στους στρογγυλούς σκώληκες.

Ποια είναι η διαδικασία της εξέτασης για μικροφιλαρίωση

Για την εξέταση απαιτείται δείγμα αίματος, το οποίο κατά κανόνα λαμβάνεται από φλέβα στο χέρι, συνήθως τις πρωινές ώρες, όταν οι συγκεντρώσεις των μικροφιλαρίων είναι υψηλότερες. Το δείγμα εξετάζεται με τη βοήθεια μικροσκοπίου από εργαστηριακό τεχνικό, με στόχο τη διαπίστωση παρουσίας ή απουσίας των μικροφιλαρίων. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρειάζονται συμπληρωματικές διαγνωστικές μέθοδοι, όπως ανάλυση με PCR (αντίδραση αλυσιδωτής πολυμεράσης) ή ανοσολογικές εξετάσεις για την επιβεβαίωση της διάγνωσης. Σε υγιή άτομα δεν ανιχνεύονται μικροφιλάριες στο αίμα. Αν το αποτέλεσμα δείξει παρουσία παρασίτων, αυτό μαρτυρά παρασιτική μόλυνση. Ο προσδιορισμός των φυσιολογικών τιμών των μικροφιλαρίων χρησιμεύει στην εκτίμηση της βαρύτητας της λοίμωξης.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της εξέτασης για μικροφιλαρίωση

Δεν έχουν καταγραφεί συγκεκριμένες επιπλοκές που να σχετίζονται με τον μικροβιολογικό έλεγχο για μικροφιλαρίωση. Παρ’ όλα αυτά, όπως ισχύει για κάθε αιμοληψία, υπάρχει ένα μικρό ενδεχόμενο αιμορραγίας, τοπικής φλεγμονής ή δημιουργίας αιματώματος στο σημείο λήψης του δείγματος. Ο εργαστηριακός έλεγχος αξιοποιείται κυρίως για τη διάγνωση και την επιβεβαίωση λοίμωξης μέσω φιλαριασικών παρασίτων.

Πώς ερμηνεύονται τα αποτελέσματα της εξέτασης για μικροφιλαρίωση

Η εξέταση πραγματοποιείται όταν υπάρχει υπόνοια λοίμωξης, με τη συλλογή αιμοδείγματος από τον ασθενή. Χρησιμοποιούνται σωληνάρια μικροαιματοκρίτη, τα οποία γεμίζονται και εκτελούνται φυγοκέντρηση. Τα σωληνάρια αυτά τοποθετούνται στο μικροσκόπιο για ανάλυση. Η στρώση buffy σχεδιάζεται για μεγέθυνση δέκα φορές. Το αποτέλεσμα θεωρείται θετικό όταν εντοπίζονται μικροφιλάριες με ελικοειδές σχήμα που κυκλοφορούν στο δείγμα αίματος.

Τα σχόλια είναι κλειστά.