Φλεγμονή της κροταφικής αρτηρίας: συμπτώματα, αιτίες και θεραπεία

Όταν υπάρχει υποψία φλεγμονής της κροταφικής αρτηρίας, μπορεί να κριθεί απαραίτητη η πραγματοποίηση βιοψίας στην κροταφική αρτηρία. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, η περιοχή του δέρματος κοντά στον κρόταφο αναισθητοποιείται τοπικά και στη συνέχεια λαμβάνεται μικρό δείγμα αρτηρίας. Αυτό το δείγμα εξετάζεται κάτω από το μικροσκόπιο, όπου σε περίπτωση φλεγμονής, τα κύτταρα της αρτηρίας εμφανίζονται διογκωμένα.

Τρόποι διάγνωσης

Εκτός από τη βιοψία, ο γιατρός μπορεί να προτείνει επιπλέον εξετάσεις για ακριβέστερη εκτίμηση της κατάστασης του οργανισμού και των πιθανών βλαβών στις κροταφικές αρτηρίες:

• Αιματολογικές εξετάσεις: Η ανάλυση δείγματος αίματος από φλέβα βοηθά στον εντοπισμό της παρουσίας φλεγμονής στον οργανισμό.
• Αξονική τομογραφία: Η μέθοδος αυτή βασίζεται στη λήψη πολλαπλών ακτινογραφιών από διάφορες γωνίες, οι οποίες στη συνέχεια συνδυάζονται για να δοθεί μία όσο το δυνατόν πιο αναλυτική απεικόνιση των αιμοφόρων αγγείων.
• Μαγνητική τομογραφία: Χρησιμοποιούνται ισχυροί μαγνήτες και ραδιοκύματα ώστε να δημιουργηθούν λεπτομερείς εικόνες των αρτηριών.

Όταν η φλεγμονή των αγγείων προκαλεί μείωση της ροής του αίματος, οξυγόνο φτάνει σε μικρότερες ποσότητες στους ιστούς και τα όργανα. Αν επηρεαστούν αγγεία που μεταφέρουν αίμα στα μάτια, ενδέχεται να προκληθούν σοβαρά προβλήματα όρασης. Για το λόγο αυτό, συχνά οι ιατροί παραπέμπουν τον ασθενή σε οφθαλμίατρο για συμπληρωματικό έλεγχο.

Πορεία της θεραπείας

Μόλις επιβεβαιωθεί η διάγνωση γιγαντοκυτταρικής αρτηρίτιδας, η θεραπεία ξεκινά άμεσα ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος απώλειας όρασης ή άλλων επιπλοκών. Συνήθως η αγωγή περιλαμβάνει υψηλές δόσεις κορτικοστεροειδών, όπως η πρεδνιζολόνη. Οι συγκεκριμένοι παράγοντες καταστέλλουν τη φλεγμονώδη διεργασία στα αγγεία και λαμβάνονται καθημερινά σε μορφή δισκίων.

Οι περισσότεροι ασθενείς λαμβάνουν στεροειδή για χρονικό διάστημα μεταξύ ενός και δύο ετών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο ιατρός παρακολουθεί τακτικά τις αιματολογικές παραμέτρους ώστε να ελέγξει αν η φλεγμονώδης δραστηριότητα περιορίζεται. Μόλις υπάρξει βελτίωση, η δόση των φαρμάκων μειώνεται σταδιακά.

Η μακροχρόνια χρήση κορτικοστεροειδών μπορεί να προκαλέσει εξασθένηση των οστών, για αυτό συχνά προτείνεται η μέτρηση οστικής πυκνότητας, η λήψη συμπληρωμάτων ασβεστίου και βιταμίνης D, και σε αρκετές περιπτώσεις συνιστώνται διφωσφονικά φάρμακα για την επιβράδυνση ή πρόληψη της οστεοπόρωσης.

Άλλες θεραπευτικές επιλογές

Σε ορισμένες περιπτώσεις, εκτός από τα κορτικοστεροειδή ή σε συνδυασμό με αυτά, χορηγούνται πρόσθετα φάρμακα. Ένα παράδειγμα αποτελεί η μεθοτρεξάτη, που εφαρμόζεται και στη θεραπεία αρθρίτιδας ή δερματοπάθειας. Επίσης, είναι πιθανό να δοθεί βιολογικός παράγοντας, όπως τοσιλιζουμάμπη, η οποία χορηγείται με υποδόρια ένεση και συμβάλλει στη μείωση των απαραίτητων δόσεων στεροειδών.

Επιπρόσθετα με τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα, κάποιες φορές προτείνεται η λήψη ασπιρίνης, η οποία δρα ως αντιπηκτικό, διευκολύνοντας τη ροή του αίματος και μειώνοντας τον κίνδυνο δημιουργίας θρόμβων που ενδέχεται να προκαλέσουν περαιτέρω διαταραχές στην κυκλοφορία.