Λοίμωξη από στρεπτόκοκκο της ομάδας Β σε βρέφη: αιτίες, συμπτώματα και θεραπεία

Καθώς πλησιάζει το τέλος της εγκυμοσύνης, πραγματοποιούνται συνήθως εξετάσεις με στόχο την πρόληψη πιθανών λοιμώξεων. Μία από τις συχνότερες είναι η λοίμωξη από στρεπτόκοκκο της ομάδας Β, η οποία ενέχει κινδύνους τόσο για τη μητέρα όσο και για το νεογέννητο.

Πότε και πώς γίνονται οι εξετάσεις

Στα αρχικά στάδια της κύησης, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει ανάλυση ούρων για ανίχνευση του βακτηρίου στρεπτόκοκκου της ομάδας Β. Η βασική εξέταση όμως, πρακτικά προγραμματίζεται μεταξύ της 35ης και 37ης εβδομάδας της εγκυμοσύνης. Εκείνη την περίοδο συλλέγεται δείγμα με βαμβακοφόρο στυλεό από τον κόλπο και τον πρωκτό, το οποίο αποστέλλεται στο εργαστήριο. Εάν εντοπιστεί το βακτήριο, το αποτέλεσμα θεωρείται θετικό.

Διάγνωση λοίμωξης στο νεογέννητο

Αν μετά τον τοκετό το μωρό εμφανίσει ενδείξεις λοίμωξης από στρεπτόκοκκο της ομάδας Β, οι γιατροί μπορούν να λάβουν δείγμα αίματος ή εγκεφαλονωτιαίου υγρού για εργαστηριακό έλεγχο. Η διάγνωση διαρκεί μερικές ημέρες, αφού χρειάζεται να διαπιστωθεί αν αναπτύσσονται τα συγκεκριμένα μικρόβια. Επιπλέον, ενδέχεται να γίνει ακτινογραφία θώρακος για να επιβεβαιωθεί η παρουσία λοίμωξης.

Επιλογές θεραπείας

Σε αρκετές περιπτώσεις η θεραπεία ξεκινά χωρίς να αναμένεται η τελική απάντηση του εργαστηρίου. Χορηγούνται ενδοφλεβίως αντιβιοτικά, ώστε να περιοριστεί γρήγορα η εξάπλωση της λοίμωξης.

Υποστηρικτικές μέθοδοι για το νεογέννητο

• Χορήγηση υγρών ενδοφλεβίως
• Εφοδιασμός με οξυγόνο
• Φαρμακευτική αγωγή για την ανακούφιση συγκεκριμένων συμπτωμάτων

Πρόληψη μόλυνσης στο νεογέννητο

Σήμερα δεν υπάρχει ακόμη διαθέσιμο εμβόλιο που να εξασφαλίζει μόνιμη προστασία για μητέρες και παιδιά από τη συγκεκριμένη λοίμωξη. Ως εκ τούτου, εφαρμόζονται άλλες αποδεδειγμένες προληπτικές πρακτικές.

Σε περίπτωση που εντοπιστεί το βακτήριο στρεπτόκοκκου της ομάδας Β στις εξετάσεις, κατά τον τοκετό επιβάλλεται η χορήγηση αντιβιοτικών. Το μέτρο αυτό μειώνει τον κίνδυνο μετάδοσης της λοίμωξης στο νεογέννητο. Συνήθως χορηγούνται πενικιλίνη ή αμπικιλλίνη. Αν υπάρχει αλλεργία στις ουσίες αυτές, ο ιατρός θα επιλέξει εναλλακτικό φάρμακο.

Είναι ζωτικής σημασίας τα αντιβιοτικά να χορηγούνται ακριβώς με την έναρξη του τοκετού, καθώς η νωρίτερη χρήση δεν είναι αποτελεσματική — τα βακτήρια μπορεί να επανεμφανιστούν. Όταν προγραμματίζεται καισαρική τομή και οι υμένες δεν έχουν σπάσει, δεν απαιτείται χρήση αντιβιοτικών.

Η χορήγηση αντιβιοτικών κατά τη διάρκεια του τοκετού αποτελεί αξιόπιστο τρόπο πρόληψης της πρώιμης λοίμωξης στρεπτόκοκκου της ομάδας Β στο βρέφος, δεν παρέχει όμως προστασία από τη μορφή που μπορεί να εμφανιστεί αργότερα. Για τον λόγο αυτό, είναι σημαντικό να παρακολουθείται στενά η υγεία του μωρού κατά το πρώτο τρίμηνο της ζωής του και να αναγνωρίζονται έγκαιρα τυχόν συμπτώματα.