Νόσος των κυττάρων του Langerhans (LCH): συμπτώματα, αιτίες, θεραπεία

Η θεραπεία της LCH συνήθως περιλαμβάνει φαρμακευτικές αγωγές που συχνά χρησιμοποιούνται και για αντιμετώπιση ογκολογικών παθήσεων. Την επίβλεψη των ασθενών συχνά αναλαμβάνουν αιματολόγοι ή ογκολόγοι, καθώς μεταξύ των θεραπειών που εφαρμόζονται για την LCH είναι και η χημειοθεραπεία. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν περιορισμένες μορφές της νόσου όπου είναι δυνατόν να υποχωρήσουν από μόνες τους, χωρίς καμία ιατρική παρέμβαση.

Πιθανές θεραπευτικές επιλογές

Εκτός από τη χημειοθεραπεία, οι γιατροί αποφασίζουν και ανάλογα με τη βαρύτητα αλλά και την έκταση της νόσου να εφαρμόσουν άλλες μεθόδους, όπως:

• Χαμηλής έντασης ακτινοθεραπεία που εφαρμόζεται τοπικά σε συγκεκριμένη περιοχή του σώματος
• Χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση εστιών της LCH
• Χορήγηση στεροειδών, όπως πρεδνιζολόνης, ή άλλων αντιφλεγμονωδών φαρμάκων
• Εξειδικευμένη θεραπεία με υπεριώδη ακτινοβολία εάν έχει προσβληθεί το δέρμα
• Μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων
• Μεταμόσχευση μυελού των οστών, ήπατος ή πνευμόνων σε περιπτώσεις σημαντικής εξέλιξης της νόσου

Πρόγνωση και πιθανότητες ανάρρωσης

Οι περισσότεροι ασθενείς με LCH έχουν πλήρη ανάρρωση όταν λαμβάνουν την κατάλληλη θεραπεία. Ωστόσο, αν η νόσος εντοπιστεί στη σπλήνα, το ήπαρ ή το μυελό των οστών, τότε η πάθηση θεωρείται υψηλού κινδύνου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, περίπου 8 στους 10 ανθρώπους έχουν θετική έκβαση ως προς την ανάρρωση.