Στάδια και μέθοδοι τοκετού

Κατά τη διάρκεια του δεύτερου σταδίου του τοκετού, δηλαδή όταν ο τράχηλος της μήτρας έχει διασταλεί πλήρως και το βρέφος ξεκινά τη δίοδο μέσω του γεννητικού σωλήνα, το γυναικείο σώμα περνά από σημαντικές αλλαγές. Η φάση αυτή ξεκινά όταν ο τράχηλος φτάνει τα 10 εκατοστά διάμετρο. Από το σημείο αυτό και μετά, η γυναίκα αρχίζει να σπρώχνει ενεργά και η διαδικασία συνεχίζεται μέχρι τη γέννηση του παιδιού. Αυτό το στάδιο μπορεί να διαρκέσει δύο ή και περισσότερες ώρες.

Πώς μεταβάλλονται οι συσπάσεις και οι αισθήσεις

Όταν ξεκινά το δεύτερο στάδιο, οι συσπάσεις συχνά γίνονται πιο αραιές, εμφανίζονται ανά δύο έως πέντε λεπτά και κάθε μία διαρκεί περίπου 60 έως 90 δευτερόλεπτα. Η γυναίκα νιώθει έντονη ανάγκη να σπρώξει, αλλά είναι σημαντικό να ξεκουράζεται και να συγκεντρώνει δυνάμεις ανάμεσα στις συσπάσεις, όσο αυτό είναι δυνατόν.

Συμβουλές για αποδοτικότερη προσπάθεια εξώθησης

• Επιλογή διαφορετικών στάσεων σώματος, όπως κάθισμα χαμηλά, πλάγια κατάκλιση με ανυψωμένο το ένα πόδι ή στήριξη σε χέρια και γόνατα. Η εύρεση μιας κατάλληλης θέσης μπορεί να διευκολύνει την εξώθηση.
• Εφαρμογή βαθιών αναπνοών πριν και μετά από κάθε σύσπαση. Η σωστή αναπνοή βοηθά στη διατήρηση της συγκέντρωσης και της αντοχής.
• Κατά την εξώθηση, σύσπαση του σώματος προς εμβρυακή στάση έτσι ώστε να συμμετέχουν περισσότεροι μυϊκοί όμιλοι στη διαδικασία, κάνοντας την προσπάθεια πιο αποτελεσματική.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδέχεται να χορηγηθούν αναλγητικά φάρμακα ή να πραγματοποιηθεί περινεοτομή, μια μικρή τομή στο περίνεο που συμβάλλει στη διεύρυνση του κολπικού ανοίγματος. Αυτή η ιατρική παρέμβαση εφαρμόζεται όταν είναι απαραίτητο να επιταχυνθεί ο τοκετός ή για να προστατευθούν οι ιστοί από εκτενέστερα σκισίματα.

Θέση του βρέφους και εξέλιξη της διαδικασίας τοκετού

Η θέση της βρεφικής κεφαλής στην περιοχή της πυέλου αξιολογείται με ειδική κλίμακα, γνωστή ως στάση. Όταν η κεφαλή δεν έχει κατέλθει ακόμη, αποτυπώνεται ως -3 στάση. Μόλις βρεθεί στο σημείο «μηδέν», σημαίνει ότι έχει εισέλθει στη λεκάνη μέσω του γεννητικού σωλήνα. Η εξέλιξη αυτής της τιμής υποδεικνύει το βαθμό προόδου του δεύτερου σταδίου του τοκετού.

Γέννηση του βρέφους

Μετά τη γέννηση του μωρού, ο ιατρός συνήθως κρατά το νεογέννητο με το κεφάλι χαμηλότερα ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος εισόδου υγρών, βλέννας ή αίματος στους πνεύμονες. Στη συνέχεια, οι εκκρίσεις αφαιρούνται από τη μύτη και το στόμα με ειδική αναρρόφηση. Έπειτα, το νεογνό τοποθετείται στην κοιλιά της μητέρας και αμέσως μετά γίνεται η απολίνωση και αποκοπή του ομφάλιου λώρου.

Τρίτο στάδιο τοκετού: αποβολή του πλακούντα

Μετά την έξοδο του βρέφους, ξεκινά το τρίτο στάδιο, που συχνά περιγράφεται ως τοκετός του πλακούντα. Η διάρκειά του είναι η μικρότερη από όλα τα στάδια και κυμαίνεται από λίγα έως είκοσι λεπτά. Σε αυτό το στάδιο, οι συσπάσεις είναι πιο ήπιες και συμβάλλουν στην αποκόλληση και αποβολή του πλακούντα από τη μήτρα μέσω του κόλπου. Εάν στο προηγούμενο στάδιο έγινε περινεοτομή ή εμφανίστηκε μικρό ρήγμα, επισυμβαίνει η συρραφή σε αυτό το χρονικό διάστημα.