Σύνδρομο Horner: συμπτώματα, αιτίες και θεραπεία

Το σύνδρομο Horner αποτελεί διαταραχή που σχετίζεται με βλάβη σε νευρικές οδούς και μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε βρέφη όσο και σε μεγαλύτερα παιδιά. Οι αιτίες της πάθησης διαφέρουν, ανάλογα με την ηλικία και τις ιδιότητες κάθε ατόμου.

Αιτίες στα παιδιά

Μια από τις βασικές αιτίες του συνδρόμου Horner στα παιδιά είναι το νευροβλάστωμα, ένας κακοήθης όγκος. Όταν η διαταραχή παρατηρείται αμέσως μετά τη γέννηση, πρόκειται για συγγενές σύνδρομο Horner. Ωστόσο, τα συγγενή περιστατικά είναι σχετικά σπάνια, αποτελώντας περίπου το 5% του συνόλου.

Στα νεογέννητα, το σύνδρομο εμφανίζεται συχνά συνέπεια τραυματισμού στον αυχένα ή τον ώμο κατά τον τοκετό. Επιπρόσθετα, μπορεί να οφείλεται σε συγγενείς ανωμαλίες της αορτής ή σε ατυπία στη διαμόρφωση της καρωτίδας αρτηρίας.

Παρόλο που πρόκειται για σπάνια περίπτωση, σε ορισμένα βρέφη η συγγενής μορφή της διαταραχής προκύπτει λόγω κληρονομικών γονιδιακών αλλαγών από κάποιον γονέα.

Πώς γίνεται η διάγνωση του συνδρόμου Horner

Η αρχική εκτίμηση μπορεί να πραγματοποιηθεί από παθολόγο ή οφθαλμίατρο. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, ο γιατρός λαμβάνει αναλυτικό ιστορικό για τυχόν προγενέστερες ασθένειες ή τραυματισμούς, ενώ ακολουθεί φυσική εκτίμηση του ασθενούς. Ένας συνήθης διαγνωστικός έλεγχος περιλαμβάνει τη χορήγηση οφθαλμικών σταγόνων για παρατήρηση της αντίδρασης της κόρης του ματιού.

Για την ακριβέστερη αναγνώριση των αιτίων, μπορεί να χρειαστούν διάφορες απεικονιστικές εξετάσεις:

• Ακτινογραφίες
• Μαγνητική τομογραφία, η οποία επιτρέπει λεπτομερή λήψη εικόνων των εσωτερικών οργάνων
• Αξονική τομογραφία, που συνδυάζει πολλαπλές ακτινογραφίες για συνδυαστική εκτίμηση
• Υπερηχογράφημα των καρωτίδων αρτηριών, μέσω του οποίου αξιολογείται η κατάσταση των αγγείων με τη χρήση υπερηχητικών κυμάτων

Επιπλέον, αν απαιτείται, διενεργούνται αιματολογικές ή ουρολογικές αναλύσεις για τη διερεύνηση άλλων πιθανών αιτιών της νευρικής βλάβης.

Επιλογές θεραπείας

Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις αποκλειστικά για το σύνδρομο Horner. Η κύρια στρατηγική επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση ή απομάκρυνση της βασικής αιτίας που προκάλεσε τη διαταραχή.

Για παράδειγμα, σε περίπτωση όγκου ή βλάβης, μπορεί να εφαρμοστεί χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία. Οι αισθητικές συνέπειες, όπως η πτώση βλεφάρου, αντιμετωπίζονται με ειδικές παρεμβάσεις ή κατόπιν ενδείξεων με κατάλληλες οφθαλμικές σταγόνες.

Δυνατότητες πρόληψης

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύνδρομο προκύπτει σαν συνέπεια άλλων προβλημάτων υγείας, οπότε η πρόληψη δεν είναι πάντα εφικτή. Για τη μείωση της πιθανότητας εμφάνισής του μετά από τραυματισμούς, συστήνεται η αποφυγή επικίνδυνων καταστάσεων.

Σημεία που πρέπει να γνωρίζετε

Το σύνδρομο Horner προκαλείται από βλάβη σε νευρικές οδούς και μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Τα βασικά συμπτώματα περιλαμβάνουν μείωση της εφίδρωσης στη μία πλευρά του προσώπου, πτώση του άνω βλεφάρου ή διαταραχή της αντίδρασης της κόρης. Εάν παρατηρηθούν αυτά τα σημεία, είναι σημαντικό να απευθυνθείτε σε γιατρό άμεσα. Με τον εντοπισμό της αιτίας, μπορεί να σχεδιαστεί η σωστή αντιμετώπιση και να τεθεί υπό έλεγχο η νόσος.

Ποιες νευρικές οδοί επηρεάζονται

Στην ανάπτυξη του συνδρόμου Horner συμμετέχουν τρεις βασικές νευρικές διαδρομές:

• Η πρώτη (κεντρική) οδός
• Η δεύτερη (προγαγγλιακή) οδός
• Η τρίτη (μεταγαγγλιακή) οδός