Τι είναι η νόσος Peyronie (κάμψη πέους);

Ο συνδετικός ιστός παίζει ρόλο στήριξης και ενώνει διάφορα όργανα και ιστούς στο σώμα μας. Παθήσεις που επηρεάζουν αυτόν τον ιστό μπορεί να έχουν επιπτώσεις στους μύες, το δέρμα και τις αρθρώσεις, ενώ αυξάνουν και την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου του Peyronie.

Τι είναι οι διαταραχές του συνδετικού ιστού

Οι ασθένειες του συνδετικού ιστού προκαλούνται όταν οι ιστοί σκληραίνουν, μικραίνουν ή παρουσιάζουν οίδημα. Αυτές οι μεταβολές μπορούν να επηρεάσουν διάφορα σημεία του σώματος. Οι συχνότερες καταστάσεις που σχετίζονται με υψηλότερο κίνδυνο για τη νόσο του Peyronie είναι:

• Συμβολαιώδης νόσος Dupuytren, όπου δημιουργείται ουλώδης ιστός στην παλάμη και τα δάχτυλα αρχίζουν να λυγίζουν προς τα κάτω, συχνά παραμένοντας σε καμπύλη θέση.
• Πελματιαία απονευρωσίτιδα, καταστάση με φλεγμονή στο κάτω μέρος του πέλματος που προκαλεί πόνο ή οίδημα.
• Σκληροδερμία, μία νόσος που οδηγεί σε πάχυνση των ιστών, οίδημα και πόνο στους μύες ή τις αρθρώσεις.

Κληρονομικότητα και παράγοντες κινδύνου

Συχνά η νόσος του Peyronie εμφανίζεται σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό. Όταν υπάρχει περιστατικό με την πάθηση στην οικογένεια, όπως πατέρας ή αδελφός, ο κίνδυνος εκδήλωσης αυξάνεται.

Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου. Τα άτομα με διαβήτη έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αντιμετωπίσουν διαταραχές στη στύση, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη της νόσου του Peyronie. Ο κίνδυνος μπορεί να αυξηθεί έως και τέσσερις έως πέντε φορές. Η αποτελεσματική ρύθμιση της γλυκόζης στο αίμα βοηθά στη μείωση των επιπλοκών.

Ο υπογοναδισμός, όπου οι γονάδες παράγουν μειωμένη ποσότητα ορμονών (κυρίως τεστοστερόνη), ενδέχεται επίσης να παρεμποδίζει την επούλωση των ιστών, ενισχύοντας τον κίνδυνο για τη συγκεκριμένη ασθένεια.

Πιθανές κακώσεις και δραστηριότητες

Η εμφάνιση της νόσου του Peyronie πολλές φορές συσχετίζεται με τραύματα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Αυτά μπορεί να προκληθούν από συγκεκριμένες δραστηριότητες ή ιατρικές παρεμβάσεις, όπως:

• Τοποθέτηση καθετήρα στην ουρήθρα
• Κυστεοσκόπηση, εξέταση για τον έλεγχο του εσωτερικού των ουροφόρων οδών
• Διάφορες χειρουργικές επεμβάσεις στον προστάτη μέσω της ουρήθρας
• Αθλήματα με έντονες συγκρούσεις
• Σεξουαλική επαφή με έντονη ένταση ή τραυματισμό

Βασικά συμπτώματα της νόσου του Peyronie

• Σκλήρυνση ή πάχυνση σε ένα ή περισσότερα σημεία του πέους
• Απόκλιση του πέους, ορατή είτε σε στύση είτε χωρίς αυτήν
• Όταν οι ουλές βρίσκονται σε διάφορα σημεία, ενδέχεται να σχηματιστεί εσοχή και το πέος να λάβει σχήμα που μοιάζει με κλεψύδρα
• Πόνος κατά τη στύση ή τη σεξουαλική επαφή
• Μείωση σε μήκος ή πάχος του πέους
• Δυσκολίες στη στύση

Τα συμπτώματα μπορεί να εξελιχθούν σταδιακά ή να εμφανιστούν ξαφνικά. Με τον καιρό ο πόνος συνήθως μειώνεται, ωστόσο η παραμόρφωση συχνά παραμένει.

Πώς γίνεται η διάγνωση της νόσου του Peyronie

Κατά τη διάγνωση, ο γιατρός παίρνει αναλυτικό ιατρικό ιστορικό και εξετάζει τα γεννητικά όργανα τόσο σε κατάσταση χαλάρωσης όσο και σε στύση. Αν απαιτείται, για να επιτευχθεί στύση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ειδική ουσία. Επιπρόσθετες εξετάσεις όπως το υπερηχογράφημα διευκολύνουν τον εντοπισμό της ουλής, καθώς και την εκτίμηση της ροής του αίματος και της μορφής ίνωσης.

Ενίοτε πραγματοποιούνται εργαστηριακές εξετάσεις για τυχόν συνυπάρχουσες παθήσεις. Η επιβεβαίωση της διάγνωσης συνήθως συνοδεύεται από σύσταση για επίσκεψη σε ουρολόγο με εξειδίκευση στα ανδρικά γεννητικά όργανα και το ουροποιητικό σύστημα.

Θεραπευτικές επιλογές και πρόγνωση

Δεν είναι πάντα απαραίτητη η θεραπεία. Στις περιπτώσεις ήπιων συμπτωμάτων χωρίς πόνο, ελαφράς κάμψης ή όταν η σεξουαλική ζωή δεν επηρεάζεται, ο γιατρός ενδέχεται να προτείνει μόνο παρακολούθηση. Η πάθηση σε κάποιες περιπτώσεις υποχωρεί αυτόματα, αλλά αυτό συμβαίνει σπάνια.

Όταν η αγωγή κρίνεται απαραίτητη, διατίθενται διάφορες μέθοδοι: φαρμακευτική αγωγή, ιατρικές ή χειρουργικές παρεμβάσεις. Παράλληλα συστήνεται συχνά η υιοθέτηση αλλαγών στον τρόπο ζωής, με στόχο να περιοριστούν πρόσθετα προβλήματα στη στύση.

Μέθοδοι θεραπείας

Οι κύριοι θεραπευτικοί στόχοι στη νόσο του Peyronie περιλαμβάνουν τη μείωση του πόνου, την επαναφορά της σεξουαλικής λειτουργίας και, όσο είναι εφικτό, τη διόρθωση της παραμόρφωσης. Η επιλογή της αντιμετώπισης εξαρτάται από τη βαρύτητα των συμπτωμάτων και τις προσδοκίες του ασθενούς. Προβλέπονται οι παρακάτω μέθοδοι:

Φάρμακα

• Κολλαγενάση, ένα ένζυμο που συμβάλλει στη διάσπαση της ουλής, χορηγείται όταν υπάρχει έντονη παραμόρφωση.
• Ιντερφερόνη-άλφα 2b, που περιορίζει τη φλεγμονή, αναστέλλει την ανάπτυξη του ουλώδους ιστού και διεγείρει τη διάλυσή του.
• Βεραπαμίλη, φαρμακευτική ουσία που συμβάλλει στη μείωση της καμπυλότητας και του πόνου.

Επιπλέον, χρησιμοποιούνται από του στόματος φάρμακα όπως η καρνιτίνη (βελτιώνει την επούλωση), η κολχικίνη (μειώνει τη φλεγμονή), η πεντοξυφυλλίνη (ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος), το παρα-αμινοβενζοϊκό κάλιο (μειώνει τις ουλές, αλλά η χρήση του είναι δύσκολη και σχετικά κοστοβόρα σε ορισμένες περιπτώσεις), η L-αργινίνη (ωφελεί την κυκλοφορία), η ταδαλαφίλη (θεραπεία για διαταραχές στύσης), και η ταμοξιφαίνη (επηρεάζει τις ορμονικές ισορροπίες, αλλά δεν ενδείκνυται για κάθε ασθενή).

Άλλες θεραπευτικές επιλογές

• Κρουστικές εξωσωματικές κυματικές θεραπείες, με στόχο τη διάσπαση των ουλών και μείωση του πόνου.
• Συσκευές κενού ή έλξης, που με μακροχρόνια χρήση ενδέχεται να βοηθήσουν στη διόρθωση του πεϊκού άξονα, την αύξηση του μήκους ή την ενίσχυση της στύσης. Τα αποτελέσματα απαιτούν αρκετό χρόνο.
• Ακτινοθεραπεία, σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να μετριάσει τον πόνο, ωστόσο συχνά δυσχεραίνει τη δημιουργία ουλής, και πλέον ουσιαστικά δεν εφαρμόζεται.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Η χειρουργική επέμβαση προτείνεται μόνο όταν η παραμόρφωση είναι τόσο έντονη ώστε να παρεμποδίζει την ερωτική ζωή και αποτυγχάνουν οι άλλες μέθοδοι. Σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε βράχυνση είτε επιμήκυνση συγκεκριμένης περιοχής του πέους ή η τοποθέτηση ειδικών προθέσεων.

Συμπληρώματα και αντιμετώπιση του πόνου

Διερευνάται κατά πόσο η βιταμίνη Ε ή το αμινοξύ L-αργινίνη περιορίζουν τον ουλωτικό ιστό και βελτιώνουν την κατάσταση. Ωστόσο, συνήθως τα αποτελέσματά τους δεν διαφέρουν σημαντικά από το φαινόμενο placebo.

Για την ανακούφιση του πόνου, οι γιατροί συνιστούν συχνά μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ιβουπροφαίνη ή η ναπροξένη. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί θερμοφόρα ή άλλη πηγή θερμότητας.

Καθημερινότητα και ψυχολογική υγεία

Η νόσος του Peyronie μπορεί να δημιουργήσει έντονο συναισθηματικό φορτίο. Πολλοί άνθρωποι βιώνουν άγχος, ντροπή ή ακόμη και καταθλιπτική διάθεση, κάτι που επηρεάζει και τις σχέσεις τους. Η ειλικρινής συζήτηση για την πάθηση, η έκφραση των συναισθημάτων και η αναζήτηση λύσεων από κοινού είναι καθοριστικά.

• Συζητήστε ανοιχτά με τον-την σύντροφό σας, καθώς η ειλικρίνεια βοηθά στη διαχείριση της κατάστασης.
• Αναζητήστε υποστήριξη από κατάλληλους ειδικούς, όπως σεξολόγο ή ψυχοθεραπευτή, οι οποίοι μπορούν να συμβάλλουν στην επίλυση τόσο συναισθηματικών όσο και σωματικών δυσκολιών.

Συνοπτική περιγραφή της νόσου του Peyronie

Η νόσος του Peyronie οφείλεται στη δημιουργία ουλών στους ιστούς του πέους, που οδηγούν σε παραμόρφωση ή κάμψη κατά τη στύση και ενίοτε προκαλούν πόνο. Η πάθηση συχνά επηρεάζει τη σεξουαλική λειτουργία, ωστόσο η κατάλληλη θεραπεία δύναται να βελτιώσει αισθητά τόσο τη σωματική όσο και τη συναισθηματική ευεξία.