Διχοτομή του μεσολοβίου του εγκεφάλου: σκοπός, επιπτώσεις, ανάρρωση και άλλες πληροφορίες

Οι δύο ημισφαίριες του εγκεφάλου συνδέονται μεταξύ τους με ένα παχύ στρώμα νευρικών ινών, γνωστό ως μεσολόβιο. Αυτή η δομή επιτρέπει τη μετάδοση πληροφοριών από τη μία πλευρά του εγκεφάλου στην άλλη, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να διευκολύνει τη διάδοση των ηλεκτρικών σημάτων που προκαλούν κρίσεις επιληψίας και στις δύο πλευρές. Σε περιπτώσεις όπου τα επεισόδια είναι έντονα, συχνά και δεν αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά με φαρμακευτική αγωγή, εξετάζεται μια εξειδικευμένη χειρουργική παρέμβαση, η διατομή του μεσολόβιου.

Πότε πραγματοποιείται η διατομή του μεσολόβιου;

Η συγκεκριμένη χειρουργική επέμβαση προτείνεται κυρίως σε ασθενείς που εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις που επηρεάζουν και τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου, και για τους οποίους τα φάρμακα δεν προσφέρουν επαρκή έλεγχο. Αποτελεί μια εξαιρετικά σπάνια μορφή θεραπείας, κατάλληλη για περιπτώσεις όπου οι κρίσεις είναι πολύ συχνές και επιδεινώνουν σημαντικά την καθημερινότητα του ατόμου.

Πώς γίνεται η προετοιμασία για την επέμβαση;

Πριν από την επέμβαση, διεξάγεται λεπτομερής ιατρική αξιολόγηση. Ο ασθενής υποβάλλεται σε εξετάσεις, όπως ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG), μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου (MRI) ή τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET). Οι εξετάσεις αυτές καθορίζουν το σημείο έναρξης των κρίσεων και τον τρόπο με τον οποίο εξαπλώνονται στον εγκέφαλο, ώστε η ιατρική ομάδα να αποφασίσει αν η επέμβαση αυτή είναι η καταλληλότερη λύση για τον συγκεκριμένο ασθενή.

Ποια είναι η διαδικασία της ίδιας της επέμβασης;

Η διατομή του μεσολόβιου πραγματοποιείται υπό γενική αναισθησία. Ο χειρουργός ανοίγει αρχικά ένα μικρό τμήμα του κρανίου, αφαιρεί ένα κομμάτι οστού και αποκαλύπτει τους προστατευτικούς υμένες του εγκεφάλου. Με τη βοήθεια ειδικών οπτικών εργαλείων, εντοπίζει το μεσολόβιο και το διατέμνει, περιορίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη μετάδοση των ηλεκτρικών σημάτων μεταξύ των δύο ημισφαιρίων. Συχνά, στην πρώτη φάση αφαιρείται μόνο το πρόσθιο τμήμα των δύο τρίτων για να διαφυλαχθεί η μετάδοση της οπτικής πληροφορίας μέσω του οπίσθιου τμήματος. Εάν, μετά την αρχική επέμβαση, οι κρίσεις συνεχίζουν, ενδέχεται να χρειαστεί και δεύτερη φάση διατομής. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, το τμήμα του οστού τοποθετείται ξανά και το τραύμα κλείνεται με ράμματα ή ειδικά συρραπτικά.

Τι συμβαίνει μετά την επέμβαση;

Στη μετεγχειρητική φάση, ο ασθενής παραμένει στο νοσοκομείο συνήθως για διάστημα δύο έως τεσσάρων ημερών. Σε χρονικό διάστημα 6 έως 8 εβδομάδων, οι περισσότεροι μπορούν να επιστρέψουν στις καθημερινές τους δραστηριότητες, όπως εργασία ή σχολείο. Τα μαλλιά που ξυρίστηκαν στο σημείο της τομής επανέρχονται μετά από λίγες εβδομάδες και καλύπτουν την ουλή. Η χορήγηση αντιεπιληπτικών φαρμάκων συνεχίζεται, σύμφωνα με τις ιατρικές οδηγίες.

Πόσο αποδοτική είναι η μέθοδος;

Ο κύριος στόχος της συγκεκριμένης επέμβασης είναι ο περιορισμός των ξαφνικών πτώσεων, που προκύπτουν όταν ο μυϊκός τόνος χάνεται απότομα. Σε περίπου 50 έως 75 τοις εκατό των περιπτώσεων, οι κρίσεις αυτού του τύπου ελαχιστοποιούνται ή σταματούν εντελώς, γεγονός που μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο τραυματισμών και βελτιώνει αισθητά την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Ποια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν μετά την επέμβαση;

• Μούδιασμα στο τριχωτό της κεφαλής
• Αίσθημα ναυτίας
• Γενικευμένη κόπωση ή καταθλιπτική διάθεση
• Πονοκέφαλοι
• Παροδικές δυσκολίες στην ομιλία, τη μνήμη ή την ανάκληση λέξεων
• Αδυναμία ή ελαφριά απώλεια αισθητικότητας
• Προσωρινές μεταβολές στη συμπεριφορά

Τα παραπάνω συμπτώματα συνήθως υποχωρούν από μόνα τους με την πάροδο του χρόνου.

Ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές;

• Γενικευμένοι κίνδυνοι κάθε χειρουργικής επέμβασης, όπως λοιμώξεις, αιμορραγία, αλλεργικές αντιδράσεις σε αναισθητικά ή παυσίπονα
• Εγκεφαλικό οίδημα
• Ελάττωση της ικανότητας αντίληψης ή αίσθησης στη μία πλευρά του σώματος
• Διαταραχές στον συντονισμό των κινήσεων
• Αλλαγές στην ομιλία, όπως τραυλισμός
• Αύξηση μεμονωμένων κρίσεων περιορισμένων μόνο σε ένα ημισφαίριο
• Εγκεφαλικό επεισόδιο