Αναπνευστικοί σπασμοί στα παιδιά: Τι να κάνετε όταν το παιδί σας κρατάει την αναπνοή του από έντονα συναισθήματα

Όταν ένα παιδί εμφανίσει επεισόδιο κράτησης της αναπνοής, είναι πιθανό το φαινόμενο να επαναληφθεί. Υπάρχουν παιδιά που παρουσιάζουν τέτοιου είδους επεισόδια αρκετές φορές κάθε μέρα, ενώ σε άλλα τα επεισόδια είναι σπάνια και μπορεί να εμφανιστούν μόλις μία φορά τον χρόνο.

Πώς να αντιμετωπίσετε το επεισόδιο

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν φάρμακα ούτε καθιερωμένες θεραπευτικές μέθοδοι που να απευθύνονται ειδικά στα επεισόδια κράτησης της αναπνοής. Ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν ότι η αναιμία, δηλαδή η έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων, μπορεί να αυξήσει τη συχνότητα των επεισοδίων αυτών και σε ορισμένες περιπτώσεις συνιστώνται συμπληρώματα σιδήρου. Παρόλα αυτά, η σύσταση αυτή χρειάζεται περαιτέρω επιστημονική τεκμηρίωση. Ο γιατρός ενδέχεται να προτείνει αιματολογικό έλεγχο ώστε να εκτιμηθούν τα επίπεδα του σιδήρου.

Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου συνιστάται να τοποθετήσετε το παιδί σε πλάγια θέση. Με αυτό τον τρόπο διευκολύνεται η κυκλοφορία του αίματος προς τον εγκέφαλο και συχνά η ανάνηψη επιταχύνεται.

Πότε υπάρχει κίνδυνος

Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, η αναπνοή δεν επανέρχεται για περισσότερο από ένα λεπτό. Σε τέτοιες περιπτώσεις απαιτείται άμεση αντίδραση, καθώς η παρατεταμένη έλλειψη οξυγόνου αποτελεί σοβαρό κίνδυνο.

Πρόληψη των επεισοδίων

Ο γιατρός μπορεί να συμβάλει στην αναγνώριση των περιστάσεων που προκαλούν στο παιδί επεισόδια κράτησης της αναπνοής. Μερικοί γονείς διαπιστώνουν ότι αν φυσήξουν δυνατά στο πρόσωπο του παιδιού, το επεισόδιο ενδέχεται να σταματήσει. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση δεν είναι πάντα αποτελεσματική, ιδιαίτερα στα μεγαλύτερα παιδιά.

Διαμόρφωση συμπεριφοράς

Όταν τα επεισόδια συνδέονται με ξεσπάσματα θυμού ή έντονη αντίδραση του παιδιού, ο γιατρός μπορεί να προτείνει νέες κατευθύνσεις ή κανόνες πειθαρχίας. Είναι σημαντικό να μην ενδίδετε στο παιδί μόνιμα από φόβο μήπως εμφανιστεί το επεισόδιο επειδή σε αυτή την περίπτωση μπορεί να δημιουργηθούν μακροχρόνια προβλήματα συμπεριφοράς που θα παραμείνουν ακόμη κι αν οι κρίσεις κράτησης της αναπνοής σταματήσουν.