Ανώμαλη αιμορραγία της μήτρας: συμπτώματα, αίτια, διάγνωση και θεραπεία

Η διάγνωση του ασυνήθιστου κολπικού αιμορραγίας ξεκινά με λεπτομερή αξιολόγηση των συμπτωμάτων. Συνιστάται συχνά η καταγραφή της εμμηνορρυσίας και των τυχόν διαφοροποιήσεων κατά τη διάρκεια αρκετών μηνών. Αυτή η διαδικασία διευκολύνει τον ιατρό να αποκτήσει σαφέστερη εικόνα και να επιλέξει τις κατάλληλες εξετάσεις.

Μέθοδοι διάγνωσης

Στη διαγνωστική προσέγγιση, ο ιατρός εξετάζει τόσο τα χαρακτηριστικά της εμμήνου ρύσεως όσο και τη συνολική κατάσταση υγείας. Μετά την κλινική εξέταση, ενδέχεται να προταθούν επιπρόσθετες διαγνωστικές εξετάσεις όπως:

• Αιματολογικός έλεγχος. Η έντονη αιμορραγία μπορεί να οδηγήσει σε έλλειψη σιδήρου ή να αποκαλύψει ορμονικές ανισορροπίες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εντοπίζονται αιματολογικές παθήσεις ή χρόνια προβλήματα υγείας.
• Υπερηχογράφημα. Μέσω των ηχητικών κυμάτων δημιουργούνται εικόνες της μήτρας που βοηθούν στον εντοπισμό ινομυωμάτων ή πολύποδων.
• Υστεροσκόπηση. Με ειδικό λεπτό και φωτιζόμενο εργαλείο εξετάζεται εσωτερικά η κοιλότητα της μήτρας, προσφέροντας άμεση οπτική έλεγχο του ενδομητρίου και αποκάλυψη πιθανών αλλοιώσεων.
• Βιοψία. Λαμβάνεται μικρό δείγμα από το ενδομήτριο για ιστολογική ανάλυση και ανίχνευση κυτταρικών αλλοιώσεων στο εργαστήριο.
• Μαγνητική τομογραφία. Παρέχονται αναλυτικές εικόνες της δομής της μήτρας, που διευκολύνουν τη διερεύνηση σπανιότερων αιτιών, όπως η αδενομύωση.

Επιλογές θεραπείας

Ο τρόπος αντιμετώπισης του μη φυσιολογικού αιμορραγίας της μήτρας εξαρτάται τόσο από τα υποκείμενα αίτια όσο και από τις αναπαραγωγικές επιθυμίες της ασθενούς. Σε ορισμένες περιπτώσεις, συνίσταται απλή παρακολούθηση, ιδίως κατά την προσέγγιση της εμμηνόπαυσης, καθώς συχνά τα συμπτώματα υποχωρούν φυσιολογικά. Αν η αιμορραγία σχετίζεται με χρόνια νοσήματα ή διαταραχές του αίματος, δίνεται προτεραιότητα στη θεραπεία της βασικής πάθησης.

Φαρμακευτικές επιλογές

• Ορμονική αγωγή. Τα αντισυλληπτικά χάπια ή άλλες ορμονικές θεραπείες χρησιμοποιούνται για να ρυθμίσουν την έμμηνο ρύση και να μειώσουν την ένταση του αιμορραγίας.
• Φάρμακα που αναστέλλουν τις γοναδοτροπίνες. Αυτές οι ουσίες περιορίζουν την παραγωγή ορμονών που σχετίζονται με την απώλεια σιδήρου και προσωρινά μειώνουν το μέγεθος των ινομυωμάτων.
• Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Η προληπτική χρήση σκευασμάτων όπως η ιβουπροφαίνη ή η ναπροξένη πριν από την έναρξη της περιόδου μπορεί να ελαττώσει την ποσότητα του αίματος.
• Τρανεξαμικό οξύ. Πρόκειται για χάπια που ενισχύουν την αιμόσταση και βοηθούν στον περιορισμό της βαριάς αιμορραγίας.
• Ορμονικό σπιράλ. Το ενδομήτριο σπείραμα που απελευθερώνει προγεσταγόνο συχνά μειώνει σημαντικά ή και σταματά εντελώς την περίοδο, αν και αν υπάρχουν ινομυώματα εντός της ενδομητρικής κοιλότητας, αυτή η επιλογή μπορεί να μην είναι κατάλληλη.

Χειρουργικές θεραπείες

• Αφαίρεση ή καταστροφή του ενδομητρίου. Η ενδομητρική αφαίρεση πραγματοποιείται με χρήση θερμότητας, ψύχους, ηλεκτρικού ρεύματος ή λέιζερ για την καταστροφή του ενδομητρίου. Μετά από αυτήν τη διαδικασία, δεν συνιστάται κύηση και απαιτείται η χρήση αντισύλληψης μέχρι την εμμηνόπαυση.
• Αφαίρεση ινομυωμάτων ή εμβολισμός των μητριαίων αγγείων. Όταν η αιμορραγία προκαλείται από ινομυώματα, αντιμετωπίζονται χειρουργικά ή με διακοπή της αιμάτωσης στις σχετικές αρτηρίες.
• Υστερεκτομή. Σε περιπτώσεις όπου οι προηγούμενες θεραπείες δεν απέδωσαν ή εντοπίζονται μεγάλοι όγκοι ή κακοήθεις μεταβολές, μπορεί να κριθεί απαραίτητη η αφαίρεση της μήτρας.

Πιθανές επιπλοκές

• Μειωμένη γονιμότητα λόγω της αιμορραγίας
• Αναιμία ή σημαντική απώλεια αίματος