Χολοκυστίτιδα (φλεγμονή της χοληδόχου κύστης): συμπτώματα, αιτίες, θεραπεία

Θα μάθετε
Η χολοκυστίτιδα είναι μια φλεγμονή της χοληδόχου κύστης, που τις περισσότερες φορές προκαλείται από την παρουσία λίθων. Η διάγνωση της συγκεκριμένης πάθησης και οι διαθέσιμες θεραπείες διαφέρουν. Σε αυτό το άρθρο θα μάθετε πώς αναγνωρίζονται τα συμπτώματα, ποια διαγνωστικά εργαλεία χρησιμοποιούνται, ποιες μέθοδοι θεραπείας προτείνονται, καθώς και πώς μπορεί να μειωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης χολοκυστίτιδας.
Αξιολόγηση συμπτωμάτων και διάγνωση χολοκυστίτιδας
Κατά την πρώτη επαφή με τον γιατρό, θα δοθεί έμφαση στη λεπτομερή καταγραφή των συμπτωμάτων σας. Θα σας ζητηθεί να περιγράψετε πότε εμφανίστηκε ο πόνος πρώτη φορά, αν είχατε παρόμοιες ενοχλήσεις στο παρελθόν, καθώς και τη φύση και την ένταση των συμπτωμάτων. Εξίσου σημαντικό είναι να αναφέρετε παράγοντες που εντείνουν ή ανακουφίζουν τα προβλήματα.
Για την ακριβή διάγνωση της χολοκυστίτιδας, συνηθίζεται η διενέργεια αιματολογικών εξετάσεων. Αυτές οι εξετάσεις βοηθούν να εντοπιστούν τυχόν ενδείξεις λοίμωξης ή να αξιολογηθεί η λειτουργία του ήπατος. Παράλληλα, ο γιατρός μπορεί να προτείνει απεικονιστικούς ελέγχους.
Απεικονιστικές εξετάσεις
- Η ακτινογραφία κοιλίας παρέχει πληροφορίες για την κατάσταση των εσωτερικών οργάνων, των οστών και των ιστών.
- Ο υπέρηχος χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της χοληδόχου κύστης και του ήπατος, ενώ βοηθά στην εκτίμηση της αιμάτωσης.
- Η αξονική τομογραφία δίνει λεπτομερή εικόνα των εσωτερικών οργάνων και των μυών, επιτρέποντας την ανίχνευση αλλοιώσεων που δεν εμφανίζονται στην ακτινογραφία.
- Το σπινθηρογράφημα HIDA εκτιμά αν η χοληδόχος κύστη συσπάται σωστά και αν υπάρχει εμπόδιο στην αποχέτευση της χολής. Η πορεία μιας ειδικής ουσίας παρακολουθείται μετά από ενδοφλέβια χορήγηση.
- Η διαδερμική διαηπατική χολαγγειογραφία (PTC) διευκολύνει την παρακολούθηση της κίνησης της χολής με τη βοήθεια σκιαγραφικής ουσίας που εισάγεται απευθείας στο ήπαρ.
- Με την ενδοσκοπική ανάδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP), ο γιατρός εξετάζει τους χοληφόρους πόρους μέσω εύκαμπτου ενδοσκοπίου, χρησιμοποιώντας οπτική τεχνολογία και σκιαγραφικό υγρό.
Επιλογές θεραπείας για τη χολοκυστίτιδα
Σε περίπτωση οξείας χολοκυστίτιδας, συχνά απαιτείται νοσηλεία. Συνιστάται η αποχή από φαγητό και υγρά ώστε να ξεκουραστεί η χοληδόχος κύστη. Τα απαραίτητα υγρά και φάρμακα χορηγούνται ενδοφλέβια. Σε ύπαρξη πόνου ή υπόνοιας λοίμωξης, μπορούν να συνταγογραφηθούν παυσίπονα ή αντιβιοτικά. Μετά την έναρξη της κατάλληλης θεραπείας, η βελτίωση της κατάστασης συνήθως παρατηρείται εντός μερικών ημερών.
Αν η αιτία του προβλήματος είναι οι χολόλιθοι, υπάρχει η δυνατότητα φαρμακευτικής παρέμβασης για τη διάλυση των λίθων ή την πρόληψη νέων. Επίσης, η υιοθέτηση ενός ισορροπημένου διατροφικού προγράμματος με περιορισμό στη λίπανση συμβάλλει στην αποτροπή της επανεμφάνισης της νόσου.
Χειρουργικές θεραπείες
Η συνηθέστερη λύση για την αντιμετώπιση της χολοκυστίτιδας είναι η χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης (χολοκυστεκτομή). Πρόκειται συνήθως για μια ελάχιστα επεμβατική επέμβαση που διαρκεί περίπου 60 λεπτά. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης εφαρμόζεται γενική αναισθησία και επομένως δεν υπάρχει αίσθηση πόνου.
Αν υπάρχουν αντενδείξεις για άμεση χειρουργική επέμβαση, η τοποθέτηση παροχέτευσης μπορεί να συμβάλει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Με τη βοήθεια ειδικού σωλήνα, η χολή απομακρύνεται απευθείας από τη χοληδόχο κύστη, μειώνοντας τη φλεγμονή. Η ζωή χωρίς χοληδόχο κύστη είναι φυσιολογική, χωρίς σημαντικούς περιορισμούς στην διατροφή και τις καθημερινές συνήθειες.
Τρόποι πρόληψης της χολοκυστίτιδας
- Διατηρήστε τα επίπεδα της χοληστερόλης σε φυσιολογικά όρια.
- Ασχοληθείτε συστηματικά με σωματική δραστηριότητα.
- Προσέξτε τη διατροφή σας, προτιμώντας φρούτα, λαχανικά και υγιεινές πηγές λιπιδίων όπως αυγά, σόγια και φιστίκια.
- Το υπερβάλλον σωματικό βάρος αποτελεί βασικό παράγοντα για τον σχηματισμό λίθων και τον κίνδυνο για χολοκυστίτιδα. Η απώλεια βάρους μειώνει τον κίνδυνο, αλλά θα πρέπει να γίνεται σταδιακά και υπεύθυνα. Σε περιπτώσεις ταχείας απώλειας βάρους, ο γιατρός μπορεί να θεωρήσει κατάλληλη τη χρήση ειδικής φαρμακευτικής αγωγής για την πρόληψη σχηματισμού λίθων.
Πιθανές επιπλοκές της χολοκυστίτιδας
Αν η φλεγμονή δεν αντιμετωπιστεί, η χοληδόχος κύστη είναι δυνατόν να υποστεί βλάβη ή να μολυνθεί. Σοβαρές λοιμώξεις μπορούν να διασπαρούν σε άλλα όργανα, όπως το ήπαρ ή το πάγκρεας (οδηγώντας σε παγκρεατίτιδα), αλλά και στο περιτόναιο. Σε περίπτωση που επηρεαστούν και οι χοληφόροι πόροι, είναι πιθανή η διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας. Έτσι, ενδέχεται να αυξηθούν οι υποτροπιάζουσες κρίσεις και σταδιακά η χοληδόχος κύστη να χάνει τη λειτουργία της, οδηγώντας σε χρόνια χολοκυστίτιδα.








