Η χρήση, τα οφέλη και η δοσολογία της πιλιαροζήςΕπεξήγηση: Στα ελληνικά, το φυτό **Agrimonia eupatoria** είναι γνωστό ως «αγριμονία». Η λέξη «πιλιαροζή» δεν χρησιμοποιείται στη σχετική επιστημονική και λαϊκή ορολογία. Συνεπώς, η φυσική και σωστή απόδοση για το ελληνικό κοινό είναι η λέξη «αγριμονία».Σύμφωνα με το παραπάνω:**Η χρήση, τα οφέλη και η δοσολογία της αγριμονίας**

Η αγριμονία είναι ένα πολυετές ποώδες φυτό που συναντάται συχνά σε λιβάδια και κατά μήκος δρόμων στη Λιθουανία. Αν και η παραδοσιακή ιατρική γνωρίζει το φυτό αυτό εδώ και αιώνες, η αποτελεσματικότητά του βασίζεται κυρίως σε μεμονωμένες επιστημονικές μελέτες, με τα σύγχρονα κλινικά δεδομένα να παραμένουν περιορισμένα.

Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της αγριμονίας;

Η αγριμονία κατατάσσεται βοτανικά στην οικογένεια των Ροδιδών. Είναι γνωστή και με τα ονόματα «κοινή αγριμονία» ή «βοτάνι του ήπατος». Τα άνθη της είναι μικρά, κίτρινα και σχηματίζουν μακρύ στάχυ. Τα φύλλα έχουν οδοντωτή περιφέρεια, το φυτό αναπτύσσεται από σχετικά κοντό ρίζωμα και ο βλαστός του καλύπτεται από λεπτές τρίχες. Η φυσική του εξάπλωση περιλαμβάνει την Ευρώπη, μεταξύ αυτών και τη Λιθουανία.

Ιστορική αναδρομή και παραδοσιακή χρήση

Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές, η αγριμονία ήταν γνωστή ήδη από την εποχή της αρχαιότητας. Το όνομά της πιστεύεται ότι προέρχεται από ελληνική λέξη που σχετίζεται με τη θεραπεία παθήσεων των ματιών. Κατά τον Μεσαίωνα είχε διάφορες λαϊκές χρήσεις, όπως για φλεγμονές του αναπνευστικού, αιμορραγίες, δερματικά εξανθήματα ή ακόμη και για τη φυματίωση. Παρασκευάσματα υπό μορφή ροφημάτων ή αφεψημάτων συνιστώνταν σε άτομα με βραχνάδα φωνής ή σε τραγουδιστές, ενώ χρησιμοποιούνταν επίσης ως τονωτικό και στυπτικό. Σε ορισμένες περιπτώσεις περιλαμβανόταν σε μίγματα βοτάνων με σκοπό την υποστήριξη του ήπατος, της χολής ή για τη βελτίωση της πέψης.

Βιοχημική σύσταση

Η αγριμονία περιέχει υψηλά ποσοστά τανινών (4–10%), φλαβονοειδή όπως λουτεολίνη, κερκετίνη, υπεροζίδη και άλλες ενώσεις, πολυσακχαρίτες, ορισμένα οργανικά οξέα, βιταμίνη Β1, βιταμίνη Κ και ασκορβικό οξύ. Οι φρέσκοι βλαστοί περιέχουν αγριμονιλίδες, αιθέρια έλαια και τριτερπενικά οξέα. Οι σπόροι είναι πλούσιοι σε έλαια που περιέχουν λινολαικό και ελαϊκό οξύ.

Πιθανές ιδιότητες και χρήσεις

Πρακτική και παραδοσιακή εφαρμογή

• Στην παραδοσιακή ιατρική βρίσκει χρήση για πεπτικές διαταραχές, φλεγμονές του αναπνευστικού, συμπτώματα κρυολογήματος και ελαφριά διουρητική δράση.
• Χρησιμοποιείται υπό μορφή γαργαρισμών για την ενίσχυση της φωνής, ως στυπτικό για το δέρμα και τις πληγές.
• Χρησιμοποιείται επίσης στη βιομηχανία ως φυσική χρωστική ή αρωματική ύλη.

Επισκόπηση πρόσφατων ερευνών

• Ορισμένα πειράματα υποδεικνύουν αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
• Έχουν καταγραφεί πιθανά ηπατοπροστατευτικά αποτελέσματα σε δοκιμές σε ζώα.
• Εργαστηριακές δοκιμές δείχνουν αντιβακτηριακή και αντιική δράση, μελετώντας κυρίως την επίδραση σε συγκεκριμένα βακτήρια και κυτταρικές σειρές ιών, ωστόσο οι πληροφορίες περιορίζονται στα πειραματικά μοντέλα.
• Υπάρχουν μελέτες για πιθανές θετικές επιδράσεις στο λιπιδαιμικό προφίλ και σε δείκτες φλεγμονής σε ανθρώπους, αλλά αυτές είναι περιορισμένης κλίμακας.

Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δεν υπάρχουν σαφώς τεκμηριωμένες επιστημονικές οδηγίες για τη δοσολογία της αγριμονίας. Σε μικρές κλινικές μελέτες εφαρμόστηκε αφέψημα: 1 γραμμάριο αποξηραμένου βοτάνου (κορυφαίο τμήμα) εμβαπτίζεται σε 200 ml βραστό νερό και καταναλώνεται δύο φορές ημερησίως για ένα μήνα. Ωστόσο, λείπουν ευρείας κλίμακας και μακροχρόνια κλινικά δεδομένα.

Χρήση κατά την κύηση και τη γαλουχία

Συνιστάται σε εγκύους και θηλάζουσες γυναίκες να αποφεύγουν τη χρήση αγριμονίας, καθώς δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητά της για αυτές τις ομάδες.

Πιθανές αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

Δεν έχουν αναφερθεί σημαντικές αλληλεπιδράσεις της αγριμονίας με φάρμακα ή συμπληρώματα.

Παρενέργειες

Έχει καταγραφεί περιστατικό φωτοδερματίτιδας που σχετίζεται με χρήση της αγριμονίας, δηλαδή εμφάνιση ευαισθησίας στο φως του ήλιου. Αν και πρόκειται για σπάνιο συμβάν, άτομα με ιδιαίτερη ευαισθησία στο δέρμα καλό είναι να είναι προσεκτικά με το συγκεκριμένο φυτό.

Τοξικολογικά δεδομένα

Μέχρι στιγμής, η επιστημονική βιβλιογραφία δεν αναφέρει τοξικότητα της αγριμονίας σε ανθρώπους ή ζώα.

Πριν εντάξετε την αγριμονία στη διατροφή ή στη ρουτίνα σας, είναι απαραίτητο να συμβουλεύεστε ιατρό ή φαρμακοποιό, κυρίως αν λαμβάνετε φαρμακευτική αγωγή ή έχετε χρόνια νοσήματα. Παρότι τα φυτικά σκευάσματα συχνά φαίνονται ακίνδυνα, και αυτά μπορεί να προκαλέσουν ανεπιθύμητες ενέργειες ή αλληλεπιδράσεις.